İnsanlığını kaybetmiş, kiraya vermiş, satmış, insan görünümlü yaratıklar şimdilerde kedi- köpeklerine taşıma arabası alıyorlar.
Müthiş bir talep, müthiş bir üretim ya da arz.
Yapılan düzenlemeden önce evcil hayvanlar araç içerisinde değil bagajda yolculuk yapabiliyordu.
Gelin de dellenmeyin.
Gelin de tiksinmeyin, iğrenmeyin.
Bunun adı hayvanseverlik değil, it severlik.
Tabii ki Allahın yarattığı bu canlıları gerektiğinde korur, kollar, doyurur, barındırırsınız.
Ama onlara kurşunlanan, açlıktan öldürülen başkalarının bebeklerine vermediğiniz değeri verirseniz, siz insan değerlerinizi kaybetmişsiniz demektir.
Gerçekten de, insanlık adına bu tür yaratıkların tercihlerinden tiksinmemek elde değil.
Gazze’de Siyonist Yahudi kundaktaki bebekleri bile öldürürken, o bebekler bırakın süt, bir lokma yiyecek bulamazken itlerine süt içirenlerden tiksinmeyin.
Özel yapılmış, bebek arabalarında bebeklerini değil itlerini, nankör kedilerini taşımaktan utanmazca, rezilce gurur duyuyorlar.
Girin internete bakın ve utancınızdan onların adına siz yerlere geçin.
O kadar lüks üretiliyor ki, Dünyanın her hangi bir yerinde açlıktan ölen bebekler bu her çeşit, konforlu arabalara layık bile görülmüyor.
Kapitalizmin en vahşisi, en acımasızı.
Ucuz da değil. Beş bin liradan başlıyor en sadesi.
Evcil hayvan arabası’ymış.
Rüküş hanımefendiler, kokonalar, aklı bir karış yukarıda, ekmeğin fiyatını bilmeyen, Filistin’de küçücük mideleri kurşunla doldurulan bebekler umurunda olmayan kozmetik güzeli kızlar yorulmasınlar.
Ne kadar pahalısını alırlarsa itlerine, nankör kedilerine o kadar değer vermiş sayılacaklar.
Hayvansever değil, it sever, bir firmanın anneler günü nedeniyle yaptırdığı utanç abidesi reklam filminin kaldırılmasından rahatsız olan bir yazar şöyle söylüyor:
“ Bu işin sonu, ‘Sen nasıl sokakta köpeğini gezdirirsin?’, ‘Sen nasıl evinde köpek bakarsın?’a, ‘Bu zaten haramdır’a kadar gidecek. ‘Köpek abdest bozar’dan başlayıp, sokakta köpeğini gezdiren insana tepkiye dönüşecek bu “
Yazarın İslami kültürü de İslâm Âlimleri kadar geniş ( ! )
“ ‘Yaradılanı severiz yaradandan ötürü’ denmiyor muydu? Bunlar yaratılan değil mi? Bunlar Allah’ın sessiz kulları değil mi? İnsanın ilgisine, şefkatine muhtaç değil mi?”
Türk tasavvuf geleneğinin en önemli isimlerinden biri olan Yunus Emre'ye atfedilen, insan sevgisini, hoşgörüyü ve Allah aşkını temel alan derin bir felsefeyi ifade eden bu sözün kime ait olduğunu unutmuş olmalı.
Dahası, sanki kedilerin, köpeklerin Allahın sessiz kulları olduğunu inkâr eden var.
İnsan gerektiğinde onlara merhamet etmiyor. Köpek bakımevleri diye bir şey yok.
Devam ediyor hayvansevgisi( ! ) ile yanıp tutuşan yazar;
“ Size ne? İnsan tabiattaki başka bir bitkiye, hayvana, canlıya ilgi gösterir. Siz nasıl adeta bir devlet kibri ve otoritesiyle insanların ilişkilerini düzenlemede tahakkümde bulunursunuz?”
Bu söz koskoca bir bakanlığı hedef alıyor.
Aman efendim ne haddimize. Sen devleti yönetenlerden daha bilgilisin bu konuda.
Öyle bilgilisin, öyle duyarlısın ki, Gazze’de, dünyanın bir başka yerinde öldürülen bebekler için değil, it taşıyan kedi taşıyan bebek arabalarından birkaç tane de sen sipariş vermelisin.
Hatta köpeklerin boğazlarından, pitbull da dâhil tasmalarını da çıkarttırmak için mücadele etmelisin.
Sokak köpekleri tarafından parçalanan çocuklar, doğum oranının düşmesi senin umurunda mı?
Kedi- köpek taşıma arabalarını üreten, kedi – köpek oteli açanların da, onlara ilgi gösterenlerin de Allah belasını versin.
Sonuçta arz-talep meselesi. Siz söylersiniz, siz duyarsınız.