6. Kayseri Kitap Fuarı diyorlar adına.
Kırk bir kere Maşallah mı desem nazar değmez bilmiyorum.
Medar-ı iftarımız ( ! )
Kültür bağlamında bu şehri tüm Türkiye’ye tanıtan gururumuz ( ! )
Ülkenin en gözde, önemli, popüler, tanınmış büyük yayınevleri ve kalemleri ne mutlu ki bize Kayseri’de ( ! )
Sağcısı, solcusu, inançlısı, inançlısı, dervişi, sarhoşu Kayseri’de ( ! )
Yemediniz tabii ki.
Ben yemedim ki siz yiyeceksiniz. Ben inanmadım ki siz inanacaksınız.
Allahaşkına bu nasıl bir kitap fuarıdır, bu nasıl bir kültür etkinliğidir, bu nasıl bir kültür hizmetidir ki düşünen, yazan olarak bizi feryad-ı figan ettirir.
Altı yıl önce açıldığında bugün bu fuara yüz vermeyen yazarlar, şairler, yayınevleri Kayseri Kitap Fuarındaydılar.
Sadece birkaç yıl sürdü. Hızlı bir şekilde kan kaybetmeye başladı.
Şimdi sen, ben bizim oğlan, benim gibi düşünen, benim gibi inanan, benim istediğim gibi yazan.
Şimdi tek renk, tek tip.
Nerede Can Yayınları?
Nerede Ötüken?
Nerede ötekileştirilmiş ötekiler?
Kovduk, küstürdük. Sen benden değilsin dedik.
Çoğu yerlerde ücretsizken stand fiyatlarını öyle yükselttik ki birileri köşe oldu.
Şehrin en işlek caddelerinde, kendi memleketlerinde bile tanınmayanların dev posterleri, dev bilboardlarda arz-ı endam etmekteki sorma.
Kayseri Halkının hiç duymadığı, bilmediği, sütten çıkmış ak kaşık ( ! ), yanına desturla varılabilen televizyon şovmenleri.
En gencinin yetmiş yaşına bastığı, ömrünü bu yolda feda etmiş bu kentin yazarlarının, kültür adamlarının bile tanımadığı, yerden mantar gibi biten cemaat yazarları. Aptal sarışın sunucular
Nasıl istiyorlarsa öyle yazan, kendi gelmeden namı gelen, müritlere kitaplarının tüketilme emri verilen üfürükten cemaat yazarları.
Bu şehrin, çok sayıda ciddi eserlere imza atmış olsa da yazarlarından birinin bile posterini görmek mümkün değil.
El’in tavuğu el’e kaz görünürmüş.
Âdet yerini bulsun.