Batıda adet oldu bizde de kutlanıyor işte. Sanki batı çok iyi biliyor da kadının değerini.
Sanki kadın cinsel obje değil. Sanki kızoğlan kız küçücük yaşta bile.
10 Mayıs Dünya Anneler Günü”ymüş. Öyle diyor birileri 1872 yılında ABD’ de şair Julia Ward Howe’nin her paskalya yortusu’nun dördüncü Pazar gününü “Anneler Günü” olarak kutlanacağını ilan etmesindeki sebep ne?..
1955 yılından beri birileri sahneye çıkıyorlar ve çok sayıda “Yılın Annesi”ni seçiyorlar..
First Layd’ler,patronların rükuş zevceleri,spastik özürlü çocuğuna bakma fedakarlığnda (!) bulunan zengin şarkıcı kadınlar…
Hayvansever derneklerin çığırtkan kadın başkanları,”Kadın Sığınma Evi “açarak zincirleri kırma meydan muharebesi veren feministler...
Eh ara sıra da olsa birkaç şehit anası..
Ne varlığı ne yokluğu belli olan,yokluğun,çaresizliğin,kimsesizliğin pençesinde hayatı çile çekme olarak algılayan analar?
Maksat muhabbet olsun.
Maksat, AVM ler anasına hediye alacaklarca dolsun.
Bu ülkedeki kadına bakın siz. Bana ne gâvurun avradından.
Kimsesizlikten, yokluktan kadınlık vasfını yitirmiş kadın, bazı hemcinsleriyle aynı hayatı mı sürüyor?
Özellikle ağaların, kolunda milyon dolarlık çanta taşıyan, rüküş kokanaları ile kıyaslayın.
Türbanlı-boneli, Hac’ı bağ yolu yapmış badem bıyıklı efendilerin milyon dolarlık jeepleri beğenmeyen muhterem zevceleri ile de.
Feminist adı altında, kendilerini güya zincirden kurtarmış olanlar hemcinslerini kendileri gibi olmadıklarından aşağılamıyorlar mı?
Yetmedi aile kavramını bitirmek için “ Avrat Sığınma Evi “ açmıyorlar mı?
Yetmedi kendi mürşidine biad etmediği için Gayya Çukurlarında görmüyorlar mı?
Dünya Kadınlar ve Anneler Günü’nde kırmızı karanfil dağıtacaksınız Rahmetli Cemil Baba’nın mavi boncuk dağıttığı gibi.
Anne’nin karnı aç, sırtı çıplak, bedeni hasta, gönlü kırık ne yapsın sizin çiçeğinizi.
Siz bu ülkede kadına ya da anaya gözyaşı döktürmeyin, anayı bir dilim ekmek için süründürmeyin, “Analar ağlamasın” mış. Canım benim ( ! )
Piskopatlarca gün ortasında; bıçakla dilim dilim kesilir, kurşunla delik deşik edilir “Kadına Şiddete Hayır” nutukları atarsınız sadece.
Ana, hastalanır, sağlık ocaklarında ölüme çare bulamaya çalışan pratisyenlerin eline kobay verir, hastalığını bir suçlu gibi yüzüne vurursunuz.
Ana, karanlık basınca semt pazarlarında pazarcıların attıklarını toplar iğrenirsiniz.
Ana, bir dilim ekmek uğruna, köşebaşlarında iffetini satar damgalarsınız.
Sizinkiler parmağında bir uçak parası taşır, bizim salaklar 1 liralık zikirmatik.
Bizimkilere öğrettiğiniz tek şey: Sabır, şükür, tevekkül.
Sizinkilerin bir ayağı Avrupada, bizimkilerin köy kaplıcasında. Çünkü sizinkilerin adı hanımefendi,
Sizinkiler ay gibi parlar, nazenin olur, bizimkilerin yokluktan bıyıkları çıkar, hastalıktan davul gibi şişer.
Sizinkiler veliahtlarını çürük raporu alarak askere göndermezler, bizim kadınlara şehit olmuş çocukları için “ Ey vatan “ türküleri söylettirirsiniz.
Yoksulluğu da suç olur hastalığı gibi.
Ne varlığı bilinir, ne yokluğu garibimin.
Çikolata bebeleriniz delikanlı çağında akıl sır ermeyecek kadar Karun olur, bizim kuru fasulyeye talim eden, okumuş çocuklarımız işsizlikten arabesk dinler.
Evlenir, çoluk çocuğa karışır ama yokluktan gözbebeği ailesini keser, doğrar sonra da intihar eder.
Buna rağmen rahmetiniz, meydanlarda gazabınızı sollar hatta nal toplattırır.
“Cennet Anaların Ayağı Altındadır. “ Bin dört yüz yıl öncesinde söylenmiş O’nun sözü.
Sizce kim uygar kim daha çok değer vermiş kadına?
Ne “ Anneler Günü”sü be?
Ufak doğrayın da civcivlere yem olsun
Ananı al git lan..O kadar.