Öncekilerden utandığım gibi sizlerden de utanacağım.
Dahası adınızı bile bilmiyorum ki özellikle şunu söyleyim:
Kayseride telefon direği koysanız, biad etmişler ona da oy verirlerden olmadığım için.
Biad etmişlerin dışında Kayseri de sizinle utanıyor, utanacak.
Niye mi?
Seçimden seçime benimle konuşmak, beni adam yerine koyup, paçayı kurtardıktan sonra selam bile vermek lütfunda bulunmadığınız için.
Boğazköprüyü çıktıktan sonra bir daha aynı köprüden geçmeyi şanınıza yedirmediğiniz için.
Kayseri’nin koca bir kasaba olduğundan ar duymadığınız için.
Hızlı tren kaçkınları.
Sizi sevmiyorum sevmeyeceğim. Parti, marti ayırt etmeden.
Ateş düştüğü yeri yakıyor oysa. Bu ateş, her zaman bizim ciğerlerimizde. Bu ateş her zaman bizim ocağımızda.
Abdürrahim Karakoç’un şu iki anlamlı dizesine bakın ;
“ Ellerin yurdunda çiçek açarken
Bizim ile kar geliyor kardaşım”
Şu eskisi kadar olmasa da ara sıra gelen şehit haberleri var ya! İşte onlar kahrediyor insanı.
“ Kahrolsun pkk” sloganlarıyla. Kaldı ki ona da gerek yok. Zaten seçimlerde bebek katillerinin temsilcileri ki neler söylüyorlar neler.
En hafifini ben söylesem içeride sürüm sürüm süründürürler beni bu yaştan sonra.
Önder Apo serbest kalacak, Özerk Kürdistan kurulacak, Bütün eli kanlı Pkk canileri mapus damlarından çıkarılacaklar.
Kayyumlar sürgüne.
Eli, yüzü, üstü, başı, nefesi kan kokan Pkk Militanları dağdan inecek düze.
Bayrak, ayaklar altında.
Milletin bağrına bastığı, eleştirdiği, sevmediği yönetenler üçayaklı sehpalar altında.
Sıkıyorsa bir yan bak! Anında katlin vacip. Sonra uyduruk mahkemeler, uyduruk hapis cezaları, timsah gözyaşları, riya kokan taziyeler.
Sonra ölene kadar unutulmak.
Abarttığımı sanmayın. Arzu edilen, ümit beslenen, rüyası görülen, uğruna kan akıtılan tablo bu değil mi? Özellikle Faşist, emperyalist Amerika’nın.
Hesaplaşma ki Allah fırsat vermesin, zannetmeyin ki ne bizi yönetenler, ne ailemiz, çoluk çocuğumuz bu kanlı hesaplaşmadan nasibini almayacaklar.
Onlar kan, biz gözyaşı dökmeye devam etmeyeceğimizi de biliyoruz çok şükür.
Açılım süreci adına nasıl da çabuk unutsak da geçmişi.
Dal gibi yere düşen gencecik askerlerin, ekmeğin derdinde koşan sivil vatandaşların kanları yerde kalsa, adları unutulsa, şehadet şerbetini içtiklerinde gözlerinde bir damla yaş olsa bile..
Bütün bunlar eskisi kadar olmayacak ki bunu demokrasi adına Pkk seviciliği yapan sözde siyasiler bilse de.
İşin garibi ya da arsızlığı, yüzsüzlüğü ne biliyor musunuz ki ibret-i âlem
Düne kadar bir ana- avrat küfretmedikleri kalan düşman kardeşlerin sarmaş- dolaş aynı çadırda izdivaç yapmaları ki hem de ne pahasına.
Vatan? Millet? Sakarya?
Güldürmeyin adamı. Dünyada gelişmiş ülkelerdeki en rezil hatta tek rezil politika benim ülkemde.
Bana göre en komiği de altı adamın bir adamı dövmeye çalışıp da becerememesi.
Oysa ki o pataklamaya çalışanların arasında düne kadar, kanka olanlar da vardı.
“Daha fazla özgürlük” gibi özgürlüğün dünyada bu kadar bol olduğu, demokrasinin bu kadar ayaklar altına alındığı benim ülkemde.
Ama gündem o değil. Şimdi neye odaklandık ya da hacı bekler gibi neyi bekliyoruz?
Seçimleri.
İkinci bölümde devam edeceğiz.