Eğer suç, söz konusu ise bir bedeli olmalı ve ödenmeli. Maddi ya da manevi..
Karşılıksız kaldığında, kişiye özel davranıldığında, üstelik Vatan toprağı söz konusu olduğunda, demokrasiden söz etmenin anlamı yok.
Ünvanların, makamların, kariyerlerin, konumların hiçbir ayrıcalığı olmamalı.
Siyasi görüşleriniz ne olursa olsun, vatan adı verilen, üzerinde yaşadığınız toprakların hak ve menfaatlerinin korumak gözetlemek zorundasınız.
Türk Devletinin asla vazgeçilmez değer yargıları ile ters düşmeniz, olumsuz şeyler getirebilir.
Ayakta kalan tek Türk Ülkesinin, esir olmayan tek Türk Topraklarının, aileden daha fazla değeri olan , daha fazla kutsal olan;
Bayrak gibi bağımsızlığın sembolüne,
İstiklal Marşı gibi Türk insanının yüreğinin sesine,
Askerlik gibi yüce görevlere ve onun hiyerarşik ortamına.
Size koruyup, gözetmeniz için, gerekirse canınızdan, ananızdan babanızdan, eşinizden ve çocuğunuzdan daha fazla sevmeniz için emanet edilen bazı vatan değerlerinin varlığına,
Saygı duymak zorundasınız. İhanet içinde bile olsanız, eğer bu diyardan gitmek istemiyorsanız, bu deveyi gütmek mecburiyetiniz var.
Ya da efendi gibi, arkanıza bakmadan defolup gideceksiniz geldiğiniz gibi. Yanlışlığın bedeli olarak. Ucuz kahramanlığın belki de ihanetin bedeli olarak.
Tıpkı Sarıkamış Kahramanı ( ! ) Enver Paşa gibi. Cemal Paşa gibi. Talat Paşa gibi. Gidin ve ölün adam gibi o bir türlü sevemediğiniz vatan topraklarından uzak bir yerlerde.
Dünya vatandaşı olarak.
Kanınızdaki, ne olduğu bilinmeyen karışımın terleten, bunaltan, ama asla kabul etmek istemediğiniz belki de istediğiniz sıcaklığı içinde.
Soyunuzdaki ,o kimlerin girip çıktığını bilmediğiniz bozukluğun gururu içinde..
Ötesi yok bunun...
“ karşı yaka memleket
sesleniyorum Varna’dan
işitiyormusun
memet memet
karadeniz akıyor durmadan
deli hasret deli hasret
oğlum sana sesleniyorum işitiyormusun
memet ..memet “
Allahsız da olsa, Komünist de olsa, bir dönemler ihanet gafleti, sonradan hayal kırıklığı, pişmanlık içinde de olsa, Nazım’ın vatan hasretini düşünün.
“ Anadolu’da bir çınarın altına gömülmek istiyorum “ diyen adamı.
Bu hasreti yürekte duymak bile erdemlilik. Yücelik.
O Nazım ki Kore Harbinde yazmak zorunda kaldığına inandığım bir şiiri, uçakla Türk siperlerine atıldı. Nazım şiirinde Türk Askerlerinin teslim olmasını istiyordu.
Oysa ki aynı Nazım Kuvva i Milliye Destanı hatta Türkçülük şiirleri yazmış bir şairdi.
“Ne halt edeyim ? deme Ahmet, Teslim ol. Hâneni, köyünü, memleketini seviyorsan şu kadarcık, Teslim ol, Hemen. Hâneni, köyünü, memleketini, seni, celebe satanlara, söylenecek bir çift sözün varsa Ahmet, Teslim ol. Yitirmedinse insanlığını, çoluk çocuk naşıyla dolu bir çukurda, teslim ol. Biz Türkler yiğitizdir. Yiğitliğin zerresi kaldıysa sende, teslim ol. Teslim ol ananın başı için, Teslim ol Türk halkı adına, Ahmet kardeşim, Kardeşlerine teslim ol.
Nazım’dan özür dilemesi gereken, onu sollayacak öyle yerlerde, öyle şeyler söyleyen, yapan üstelik kitleleri peşinden sürükleyen öyle insanlar var ki.
Nazım’ın bile, eğer bugün yaşamış olsaydı asla affetmeyeceğine inandığım hainler..
İhanetin adının demokrasi, şeklinin popüler terörle hak arama olduğu benim ülkemde.
Türk Parlamentosuna bakın. Ne demek istediğimi kolayca anlayacaksınız. .
Dünya Tarihinin, hukukun üstünlüğünü arkasına alan en rezil ihaneti sanırım bir başka ülkede yok