Son zamanlarda insani değerlerden o kadar uzak
yaşıyoruz ki, görmemek için gözlerimi kapatıyorum veya
başımı çeviriyorum, sen kör müsün diyorlar.
Sevimsizlik, saygısızlık, gerginlik, umursamazlık,
kirlilik, aklınıza ne gelirse toplumun büyük çoğunluğu,
sıradan bir yaşam biçimi haline getirdi. Göz zevkimi
bozan çevre kirliliğine, doğa katliamına ve tüm canlılara
eziyet edenleri görünce gözlerimi kapatıyorum, sen kör
müsün diyor. Güler yüzle karşılıyorum, okuyorum,
yazıyorum, kendi halimde mütevazi bir hayat
sürüyorum. Devlete ve Millete karşı olan görevlerimi
dikkat ve sadakatle devam ettiriyorum. Dışarı çık da
biraz Dünya’yı gör, insanlar neler yapıyor neler, kör
müsün diyor.
Kamu hakkından, insan hakkından, kul hakkından
bahsediyorum. Görevini düzgün yaparsan Cennete,
kötü yaparsan Cehenneme gidersin meselesi hiç değil,
ahlak, vicdan ve insan olma meselesi diyorum. Senin, iş
yapıyorlar, kamu yatırımı yapıyorlar ve üretiyorlar diye
gördüklerinin birçoğu gereksiz veya zamansız diyorum.
Önceliklerin çok iyi belirlenmesi, verilen vaatlerin yıllar
sonraya uzatılmaması gerekir diyorum. Gıda ve ilacı
zamanında almazsan, idarecinin hatasına ve
beceriksizliğine kurban gidersen, gözünden sakındığın
canını kaybedersen, dizlerine vurmanın faydası olmaz
diyorum. Atı alan Üsküdar’ı geçti, kör müsün diyor.
Katliamları, cinayetleri, itlafları, tahribatı ve hava
kirliliğini görmemek için ya kafamı çeviriyorum veya
gözlerimi kapatıyorum. Yoksulluğu, sefaleti, çaresizliği
ve mağdurluğu işaret ediyorum, rahatım çok şükür,
Allah bu günümü aratmasın diyor. Etrafını görüyor
musun, bakıyor musun diyorum, işsizlik var diyorum.
Organizede işçi aranıyor o da iş beğenmiyor diyor,
abartılı harcamalarından, şatafatlı sofralarından ve
dillere destan düğünlerden bahsediyor ama
konuşmalarımızın birçoğu yazılamayacak seviyede. Bu
ay içerisinde hangi kitabı okudunuz, çok güzel şeyler
anlatıyorsunuz, bu kadar bilgiye ancak okumakla
ulaşılır, tavsiye edeceğiniz kitap var mı diyorum. Kitap
çok pahalı almıyorum ama google amcaya sor öğren
cahil diyor.
Bir zamanlar Gazeteci kılıklı birisi vardı, adı
Süleyman Özışık, köşe yazarıydı. Hadi Özışık diye abisi
var. Birdenbire yok oldu, belki de inzivaya çekilmiştir
veya tekrar “kutsal görevine” dönmek için bir işaret
beklediği yer vardır, bilemem artık. 22 Haziran 2018
tarihli yazısının başlığı “KÖR MÜSÜN BE KARDEŞİM”!
Ben boşuna, “Ülkeyi bunlara teslim etmektense,
yılanlarla dolu bir çukura atmak daha hayırlı olur”
demiyorum arkadaş. Muhalefet Partilerinin, kendi
üslubuna göre saçmalıklarını işaret etmek için,
görülmesi için “kör müsün be kardeşim” demiş.
Görmemek için sarf ettiğim tüm çabalarım boşa gitti, bu
adamın yazısını ve seviyesizliğini, görmemeliydim ve
okumamalıydım.