Benim adım Faruk değil, askerlik yapmadım, Devlete karşı görevlerimi yerine getirmedim, hayatımda hiç kitap okumadım, iki satır yazı yazmayı bilmem, benim adıma başkaları karar verir, sosyal çevrem olmadı, hiçbir etkinliğin içerisinde bulunmadım ve odalarda, derneklerde bir görev almadım.
Bunları konuştuktan sonra, bana inanmayın sizinle kafa buldum desem, öncelikle ailem ve beni seven tüm insanlarını nefretini kazanmış olmaz mıyım? Böyle bir yaşam biçimi olan ve akademik kariyer yapmış, siyasetçi bir insan nasıl yüzü kızarmadan toplum karşısına çıkıp sırıtabilir.
Üniversitede hocalık yapmış, TBMM çatısı altında kapalı oturumlara katılmış ve kürsüye çıkarak birçok konuda konuşmalar yapmış, Bakanlık koltuğuna oturarak kırmız plakalı makam arabasına binmiş ve en önemlisi devletin birçok gizli sırlarına vakıf bir siyasetçi.
Seçim sonuçları ile ilgili yaptığı yorumlardan anında çark ederek,“Anayasa açık, kimin kime oy verdiğinin bilinmemesi lazım, kimse inancını, dinini, siyasi görüşünü söylemeye zorlanamaz”. “Kılıçdaroğlu’na oy vermedim sözlerini kafa bulmak için söyledim” demiş.
Başta Öğrencileriniz olmak üzere görev yaptığınız her alanda sizi örnek kişilik, bilim insanı, vatan ve bayrağına bağlı birisi olarak bilenlerin karşısına nasıl çıkmayı düşünüyorsunuz?
Sayın Şener, size Ak Parti’de bulunduğunuz dönemlerde antipati ve CHP de bulunduğunuz dönemlerde sempati duymadım.
Dolayısı ile verdiğiniz son beyanat bende sukutu hayale meydan vermedi ama bu ülkenin bir ferdi olarak sizin ve sizin gibi çukurlarda yaşam biçimi sürdürenlerin nasıl iltifat gördüğüne ve layık olmadığınız yere bu toplum tarafından nasıl getirildiğinize üzülüyorum.
Sizin gibi Milletle kafa bularak baş tacı edilenler, yapamayacağı sözleri vererek yönetimde söz sahibi olanlar ve halkı kandıranlar utanmıyor mu?
Dostlar arasında ki sohbetlerde veya özel görüşmelerimizde örnek olarak gösterilen ve sitayişle anlatılan insanlar için hep mesafeli olmuşumdur, yorum yaparak övmeyi ve yermeyi doğru bulmadığımı söylerim.
Hiç kimseyi tanımadığım halde gözümde büyütmeyi veya çukurlara itmeyikendimde hak olarak görmem, belki benim fark edemediğim özel meziyetleri yüreğinde barındırabilir.
Bazı gerçeklikler değişmemeli, Parti veya kurumda gördüğünüz hataları, uygulamadaki talanları, ayrıldıktan sonra söylemek yerine, yaptığınız toplantılarda veya telefon ile muhatabına söylemek, varsa bilginiz belgeleriyle uyarmak ve itiraz etmek sizin kişiliğinizi direk ilgilendirir.
Seçimle veya atama yolu ile geldiğiniz makam sorumluluğunuzu ve o değişmez metin ile “namus ve şerefim üzerine ant içerim” diye ettiğiniz yemini unutmamanız gerekir.
Görevden azledilerek veya entrika ile oturduğunuz koltuk altınızdan alınınca çılgına dönüyorsunuz. Sizde haklısınız çünkü siz hiçbir şeyken o koltuğun verdiği kadar itibarınızın olduğunu sonradan fark ettiniz ve bir köşeye atıldınız.
Buruşturulup atılmak çok acı bir yaşam biçimi olsa gerek hafız abi.