Hayatın her alanında insanların kıyamadıkları vardır. Kimi öpmeye kıyamaz, kimi harcamaya kıyamaz, kimi kullanmaya kıyamaz, kimi paylaşmaya kıyamaz, kısacası hepimizin kıyamadığı şeyler mutlaka vardır.
İncinmesin, kırılmasın, küsmesin, üzülmesin diye kılı kırk yararsınız, üzüntüden midenize kramp girer ama öyle bir an gelir ki sizin üzerine titrediğiniz, gül benzi solmasın diye her türlü ihtimamı gösterdiğiniz canınız, fırsatını bulunca sizi tarumar eder, paramparça eder, her bir parçanız bir yerlerden toplanır ama iş işten geçmiştir. Konuşmanız gerekirken yutkunursunuz, kelimeler boğazınıza düğümlenir, kendi kendinizi yersiniz, belki bir köşeye çekilir gözyaşı dökersiniz ama yine kırmaya ve üzmeye kıyamazsınız. Sürekli çalışır ve kazanırsınız, biriktirirsiniz, seyahat etmezsiniz ihtiyaçlarınızı ötelersiniz, bir yakınınızın mağduriyetini gidermeye eliniz varmaz, fakat sizin kıyamadıklarınızı görgüsüzce harcayacaklar, paylaşırken kardeşler anlaşamayacaklar ve cenazeniz kalkmadan ayrılığa düşecekler ama siz gittiniz, size kıydılar yoksunuz artık. Bu yaşanmış gerçekler herkes tarafından biliniyor olmasına rağmen, hayatta olanların değişmez ve konuşulamaz kuralları var, sakın ha bir şey söyleme, elimde değil beni değiştiremezsin kıyamıyorum işte.
Bir de Devletimin emeklilere vermeye kıyamadığı, onların sağlık, huzur ve refah içerisinde yaşamaları için kendilerine yetecek kadar parayı vermiyor olması ve hazinede yeterli kaynağın olmaması tabii ki üzücü. Sayın Cumhurbaşkanımızın konuşmalarına sonuna kadar katılıyorum. “Daha fazla çalışacak, daha fazla gelir elde edecek, ortaya çıkan gelirden de emeklilerimize hak ettiği parayı vereceğiz.” Doğal olarak bu temennilerin çözümü kendilerinde olmakla beraber, tarihi belirsiz ve yıllar sonra oluşabilecek bu mesajların emekliler için bir çözüm olmadığını düşünüyorum. “Birileri çıkıp 10 bin lira seyyanen ekleyelim diye emeklileri tahrik ediyor.” Bu durumun bütçeye 1.7 trilyon lira ek yük getirmesi tabii ki çok büyük rakam, yönetim kademesinde olanların sorumlulukları gereği her şeyi inceden inceye hesap etmeleri, kamu malını vermeye kıyamamaları asli görevleridir. Kur korumalı mevduat için 990 milyar lira bütçeden kaynak ayırırken, köprü, otoyol ve Şehir Hastanelerine ödenen kıt kaynaklarımıza da kıyılamasaydı ve keşke aynı hassasiyet gösterilseydi.
Kimse varlığını, can parçasını, yaşamsal gereksinimlerini ve geleceği ile ilgili güvencesini yok saymaz, sokağa atmaz ve heba etmez, ancak yapması gereken ihtiyaçlarını sürekli erteleyerek yaşamdan tat alamaz. Dünyaya gönderilişimizin gayesi vardır, en başta insan olmak, insanlara faydalı olmak, kamu hakkı yememek, doğaya ve diğer canlılara saygı göstermek gibi. Yaşamım boyunca paylaştıkları deneyimleriyle, yaşantıları ile unutmaya kıyamadığım Babam ve Anneme Allah’tan rahmet diliyorum. Hayatımın her alanında örnek aldığım, bizlere bıraktığı insan olmanın, kardeş olmanın, abla olmanın ve ağabey olmanın, özellikle bir ve beraber olmanın hazzını yaşıyoruz.
“İnsanlara ne kadar değer veriyorsan o kadar tepene biniyorlar. Hele bir de verdiğin değeri onlara belli ettiğinde.” Anton Çehov