Komplo teorilerini pek itibar etmem ama kitapları çok okurum. Zira, satır aralarında, gerçeklerin olduğu da muhakkak. Geçmişte yaşadığımız olaylarla bağlantı kurarım. 27 Mayıs, 12 Mart, 12 Eylül, muhtıralar, “sağda-solda” örgütlerin kurulması, bunların örgütlerin ve partilerin parçalanması; “sağda-solda vuruşanlar”ı, sabotajlar, TÖS, Madımak, Başbağlar, Kahramanmaraş, Çorum olayları vs. Mesela, komplo teorilerinin üstatlarından Yalçın Küçük’ü geçenlerde kaybettik. İlginç kitaplar bıraktı bize. Velûd bir adamdı… Toprağı bol olsun.
**
İran-ABD/İsrail harbinde geçici “ateş kes”, dedi. Taraflar uydu. Bakalım sonuç ne olacak. İran diyor ki; “ben kazandım!”, Amerika diyor ki, “ben!”. Bence bu savaşın kazananı petrol şirketleri ve savaş sanayi. Taraflar için tam bir “Pirus zafer”. Ama olan bizler de dahil bölge haklarına oldu.
**
Kırk gün zarfında, eline çubuğu alıp, harita önüne geçen bölge uzmanı kesilenler, sık sık komplo teorileri anlattılar. Onlar anlatırken, epey zaman önce okuduğum Suat Parlar’ın, “Kontrgerilla Kıskacında Türkiye” kitabını tekrar okumaya başladım. Okudukça yeni şeyler öğrendiğim muhakkak.
**
Kitabın özeti şu: İkinci harpten sonra, oluşan iki kutuplu dünyada, “(Godo) gibi beklenen sosyalizmden ‘hür dünyanın’ önlenmesi için örgütlenecek sivil inisiyatifler oluşumu; alınacak, askeri, siyasi, ekonomik önlemler” ile ilgili… Sovyet tehdidi karşısında, ülkemiz de bundan bari değildi. Kitap’tan bir alıntı yaptım. (s. 17-19)
**
Amerika’nın normal diplomatik ilişkilerini sürdürdüğü bir ülkenin içişlerine karışıldığı için, Psikolojik ve Ordu-dışı Dolaylı Savaş çalışmaları rizikoludur. Çalışmalarda Amerika’nın rolü ortaya çıkarsa diplomatik ilişkiler tehlikeye girebilir. Bu tür çalışmalar, bilgi toplama çalışmalarından bu yönüyle de farklıdır; bilgi toplama çalışmaları ortaya çıkarılsa bile, bunlar her ülkenin haber alma işlemlerinin geleneksel bir parçası olduğundan, yerli politikacılar genellikle görmezden gelirler.
**
Bütün Psikolojik ve Ordu-dışı Dolaylı Savaş programlarının planlanmasında en önemli kural, suçun ABD’den başka bir gücün üzerine yüklenmesini öncelikle sağlamak ve “akla yakın inkar” yoluna gitmektir.
**
“CIA merkezlerinin programlarında yer alan Psikolojik ve Ordu-dışı Dolaylı Savaş çalışmalarında uygulanacak çeşitli yöntemler, yerel koşullara göre değişir. Psikolojik savaş kapsamında; propaganda, gençlik ve öğrenci örgütleri, iş ve işçi örgütleri (sendikalar vb) mesleki ve kültürel' derneklerle siyasal partiler içinde yapılacak çalışmalar girer.
**
Ordu-dışı Dolaylı Savaş çalışmaları arasında da; yasak bölgelere sızma, sabotaj, ekonomik savaş, kişileri rahatsız etme, ordu-dışı silahlı güçlere hava ve deniz yoluyla destek sağlama, silah verme ve eğitme vardır.” (Halid Özkul, Emperyalizm CIA ve Türkiye, s.23)
**
Ordu-dışı Dolaylı Savaş harekatıyla yakın ilgisi olan bozguncu eylemlere; ‘militan eylemleri’ adı verilir. Örneğin ‘merkez’ izinli polis memurlarından ya da dost bir partinin militanlarından ‘zorba ekipleri’ kurarak ve destekleyerek ‘komünistlerle, aşırı solcuların’ toplantılarını basar, gösterilerini engeller ve yıldırma yoluna gider...’’ (Philip Agee, CIA Günlüğü, s.90)
**
CIA, dostlara yardım ve her türlü sol akıma karşı koymak adına para, nüfuz ve kargaşayı kullandı, kullanıyor. CIA, birçok ülkede politikacılar, siyasi partiler, işçi sendikaları, basın-yayın ve kültür kuruluşlarına gizlice yardımda bulunarak bunların iplerini elinde tutuyor.
**
Almanya’da bütün büyük partiler ve liderleri CIA’nm gizli yardımını alıyordu. Yardımcılarından birinin Doğu Almanya’nın casusu olduğuna dair raporların yayınlanmasından dolayı, Federal Almanya şansölyesi Willy Brandt, 1974’te istifa etti.
**
Asıl ilginç olan Brandt’ın kendisi II. Dünya Savaşı’ndan sonra CIA’dan maaş alanların listesindeki genç politikacılar arasındaydı. Temsilciler Meclisi istihbarat raporunda yer alan ve basına da yansıyan bilgilere göre, İtalya’da Hıristiyan Demokrat Partisi başta olmak üzere 1948 seçimlerinde sağ partilere 1 milyon dolar CIA yardımı yapılmıştır.
**
CIA, binlerce gizli operasyon planını yürüttü. Bu zincirleme operasyonlar; askeri girişimlerden, basın yoluyla hikaye uydurup kamuoyu oluşturmaya kadar geniş bir yelpaze teşkil ediyor. Üçüncü dünya olarak kavramlaştırılan ülkelerde partilere, liderlere, adaylara, bürokratlara, gazetecilere oluk oluk para akıtıldı. Hedef; gelecekte gerektiğinde harekete geçirilebilecek belirleyici kadrolar oluşturmaktı.
**
Toplum tarafından beğenilen kavramları kullanmaya özel bir önem veren teşkilat, bu tür planlara “pratik girişim” ismini veriyordu. CIA yetkilileri, kendi ellerinin kirli işlere karışmamasını tercih ediyor ve mafya üyeleri gibi kişileri kullanıyorlardı.
**
Örneğin; Zaire olayında W. Rogue kod adlı bir mafya üyesi devreye sokuldu. W. Rogue, CIA belgelerinde “eski bir banka soyguncusu ve soytarı” olarak tanımlanmakta ve şöyle denilmektedir: “ Aslında, işlerin doğruluğu ve yanlışlığından haberdardır.
**
… W. Rogue, ClA’nm, Kongo lideri Patric Lumumba’yı öldürme faaliyetleri içinde yer aldı. 1961’de Dominik Devlet Başkanı Rafael Trujillo da aynı grup tarafından katledildi... (Kanunsuz Devlet, s.49)
**
CIA, çokuluslu şirketlerden büyük oranda yararlanıyor. First National Bank gibi kuruluşlar, astronomik rakamlara varan paraları istenilen ülkelere götürebilmesi için CIA’ya yardımcı olmaktadırlar. Şili’deki gizli operasyonların bütün boyutlarında, ITT şirketi CIA ile işbirliği yaptı. Pan Amerikan Havayolları da CIA ile dayanışma halindedir.
**
… CIA, bu maksadına ulaşmak için, yüzlerce üniversitedeki yüzlerce bilim ve kültür merkezi ile gizli anlaşmalı ilişkiye sahip. CIA elemanı öğretim görevlilerinin asıl işi, potansiyel yetenekleri tanıma, tanıtma ve onların değerlendirilmesine yardımcı olmaktır. Bazen de ilgili öğretim üyesi, bir ticaret şirketi veya özel araştırma grubu için çalıştığını zanneder. Halbuki o teşkilat veya kuruluş CIA’nın faaliyet alanlarından biridir. Üstelik CIA, üniversite çevrelerindeki temel araştırmaların çoğunu gözetlemekte ve teşkilatın işe müdahalesi o araştırmada görev alan öğrenci ve asistanlardan da saklı tutulabilmektedir. Örneğin (M.I.T.) Uluslararası Araştırma Merkezi’nin bütün harcamalarını uzun süre CIA karşıladı.” (age, s.52-53)
**
Nasıl? Beğendiniz mi?