Bu sabah uyandık, bu sefer İzmir Seferihisar Belediyesine operasyon yapılmış. Bilmem şu kadar kişi gözaltına alınmış. Bunlar, muhtemelen tutuklanacak. Bakalım yarın sabah sıra kimde.
Dostlar, tespitime göre, irili ufaklı 1356 belediye varmış. Ön sırada, 526 belediye ile AK Parti geliyor. Bunu, 395 belediye ile CHP, 218 belediye ile MHP’li belediyeler takip ediyor. Biraz olasılık hesabı yapabilenler bilir. Tüm belediyeleri torbaya atsanız, her seferinde bir tane çekseniz AK Partili çıkma olasılığı 526/1356; CHP’li çıkma olasılığı 395/1356 ve MHP’li çıkma olasılığı 218/1375. Tabii, her çekileni tekrar torbaya atacaksınız.
Torbadan, olasılığı AK Parti’den düşük, hep CHP’li belediyeler mi, çıkar, hep? Biraz bana garip geldi. Tabii, Kemal Bey buna ne der acaba?
İBB davasında da gelişmelerde, “itirafçılar da tel tel dökülüyor!” İddianame kevgire döndü, adeta. “Ben böyle dememiştim abi!”, “duymuştum abi!”, “milyonlarca lirayı/doları kime verdiğimi bilmiyorum abi!”, “Parayı bahçe duvarına bırakmıştım abi!”, “Parayı falan katta, tanımadığım bir kişiye vermiştim abi!”, “Falan yerdeki benzinlikte filana vermiştim abi!”, “Rahmetli falana vermiştim abi!” türünden itiraflar gelmeye başladı.
Ama kimse sormuyor: “Milyonlarca dolar/lirayı kimden temin ettin; nasıl taşıdın?”, diye soran yok. Belki de sayın yargıçlar günü gelince soracak. Bir yere not ediyorlardır.
Bir ceza davasında, bu tür itiraflara ne der hukukçular? Bilemiyorum. Ama bildiğim, evrensel hukuk kuralı var: “Şüphe sanığın lehine yorumlanır”.
Bu, ceza hukukunun temel prensiplerinden. "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi. Bir kişinin suçlu kabul edilmesi için suçunun hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde, kesin delillerle ispatlanması gerektiğini ifade eder. Eğer suçun işlenip işlenmediğine veya nasıl işlendiğine dair aydınlatılamayan noktalar varsa, bu durum sanığın lehine yorumlanır ve mahkûmiyet kararı verilemez.
Umarım, sayın yargıçlar bu kuralı hatırlar.
Tabii, “TV seyretmiyorum; basını izlemiyorum!” diyen “Bay Kemal” nereden bilsin, yaşananları. Anlaşılan “kulağının üstüne yatmış;” “Görmedim, duymadım, bilmiyorum!” diyerek “üç maymunları!” oynuyor.
Ama eski arkadaşlarını; “yolsuzlukla, kirlilikle, fetoculukla, para ile delege satın almakla” suçlamakla devam ediyor. Ama ortada henüz kesinleşmiş bir mahkeme kararı olmadığı gibi; bazılarının iddianamesi bile hazır değil. Sanırım Kılıçdaroğlu bunu da bilmiyor.
Ziya Paşa merhum ne demişti, ünlü “Terkib-i Bend”inde:
“Kâdı ola da’vâcı vü muhzır dahî şâhid,
Ol mahkemenin hükmüne derler mi adâlet?
“Hakim hem davacı, hem mübaşir hem şahit oluyorsa,
O mahkemenin verdiği karara adalet denir mi?”
Kılıçdaroğlu bu misyonu üstlenmiş adeta.
Tabii, Kemal Beyin bilmediği bir şey daha var. Mecelle’nin de bir hükmü; evrensel hukukun önemli dayanaklarından birisini.
“Berâet-i zimmet asıldır (veya Beraet-i zimmet asıldır), bir kişinin suçluluğu veya borcu kesin delillerle ispatlanana kadar suçsuz ve borçsuz kabul edilmesini öngören temel bir hukuk ve fıkıh kuralıdır. Mecelle'nin 8. maddesinde yer alan bu ilke, modern hukuk sistemlerindeki suçsuzluk (masumiyet) karinesinin en eski ve köklü karşılıklarından biridir.”
Umarım bu hukukun temel ilkesini, Kemal Bey’e ve ona destek veren ve beklenti içerisinde olan “butlancılara” anımsatırlar.
Dostlar yine unutmayalım; “keser döner, sap döner. Bir gün gelir hesap döner!”. Hukuk dışına çıkıldığında, bu yol olduğunda üzerinden kimlerin geçeceğini bilemezsiniz.
“El adlü esasü'l-mülk”; Türkçe anlamıyla "Adalet mülkün (devletin) temelidir" anlamına gelen bir özdeyiştir. Kökeni İslam halifesi Ömer'e dayandırılan bu vecize, toplumsal düzeni, devletin devamlılığını ve otoriteyi sağlayan en önemli unsurun adalet olduğunu ifade eder.
Mahkeme odalarında da hakimler kürsüsünün arka tepesinde, “ser levha” olarak asılıdır.
Kadir Dayıoğlu 17 Haziran 2026 Çarşamba Facebook yazısı