11.05.2015'i gösteriyordu takvimler anam Leymune Navruz'un gidiş tarihi olarak...
Zamanın bütün zorluklarını yaşadığını biliyorum. Yaşarken 7 çocuğa bir 'gürk' gibi kanat gerdiğine de şahidim onun. Babam için Davut'un kızı idi, bizler için her tehlikeye karşı kalkan. Ayrıca şiirime öz suyunu verendi anam. İrticalen deyişler söyler ağıtlar yakardı. Sonra da bana döner "sen şairliğini benden aldın ha, unutma" derdi. Unutmadım elbet!
Anama yazmış olduğum bir şiirimle gününden önce rahmet diliyor gününü kutluyorum...
"""
ANAM
^^
Ta uzak yollardan bak sana geldim,
Açılsın kolların, edalı anam.
Önce de bilirdim, şimdi de bildim;
Bu yürek anılır, vefalı anam.
Ninemlerden kalan şal yorgan var ya,
Çek üstüme, ipeklisi fasarya.
Dudağı çatlamış suya kanar ya,
Kanayım kokuna, gadalı anam.
Şiirime öz suyunu veren sen,
Şu gönlümde benim için ceren sen.
Topladığım sevgileri seren sen,
Uzattın elime her dalı anam.
Eli bırak, ayak öpsem yeridir.
Sen gelinsin, nazın olsa yeridir.
İnan sensiz serim,bir serseridir,
Yoksan yüreciğim hep dağlı anam.
Han Aslı’dan bahset,Kerem’den söyle.
Ben de nazlı nazlı dinleyim öyle…
Böyle türkülerle büyüdüm böyle,
O yüzden şu başım sevdalı anam.
^^
Ali Rıza Navruz