YALNIZLIK VE ŞAİR
"""""
Ali Rıza Navruz
Çoğu zaman şaire acı çektiren durumun adıdır belki de yalnızlık!
Şair; bu ruh hâli içerisinde olduğu zamanki hayata karşı sıra dışı bir duruş sergiler, kendine özgü bir tavır takınır o sahnede.
Yalnızlık denen şey sadece ruhta yaşanan bir olgudur.
Hangi şair bu duyguyu hissettiği an kendisini sürekli olarak sürgünlerde hissetmez ki?
Göz bebekleri özlemleri kadar büyür de büyür!
Ey şair; “sen denize ateş açtın!
Şimdi, gece güneşin doğmasını bekle hem de yapayalnız.”
Bilinen odur ki; şiirlerin oluşum süreci çok çok özeldir ve sükûnet ister, yalnızlık ister.
İşte bu nedenle yalnızlık en çok da şairlere yakışır.
Şair hissederken, duyarken, düşünürken, kurarken hep yalnızdır.
Kırılganlığıyla, tutkusuyla, acılarıyla yapayalnız.
Onun yalnızlığı eminim ki bir mor erik yalnızlığıdır.
Şairdeki huysuzluğun kaynağı da buradan gelir sanki.
O, kimsenin kılının bile kıpırdatmadığı olaylarda bile kendine özgü bir algı yaşar.
Şair, yanında en az kendisi kadar bir duyarlılık derecesine erişebilmiş bir başkasını bulabilseydi……
İyi ki de bulamamış!.
Herhalde o zaman yaşayamazdı kendisine haz veren bu yalnızlık duygusunu keyfince!
Şundan emin olmalıyız, yalnızlık denen bu ruh hali şairin ruh merkezine ne kadar yakınsa o derecede büyük bir şiddet derecesi gösterir…
Ve şair o genişçe hüzün yatağından yalnızlığına bürünmüş şekilde uyanır her bir dem!..
Mustafa Cengiz
ÜÇ İHTİMALLİ BİR MAÇ DAHA!
Ali Rıza Navruz
BİR DELİBAN VAKTİ
Mustafa Cengiz CENK MEYDANI
LAYIK OLDUĞU, HAK ETTİĞİ MUAMELE GÖSTERİLMEYEN KADINLARIMIZ-1
KADİR DAYIOĞLU
BÂKİ KULLAR
AHMET KARAASLAN
ANADOLU EFSANESİ
Mustafa Mete ÖZPINAR
İSLAMİYET KAİNATA GÖNDERİLDİ
Mustafa Göçer
BUYURUN TARTIŞALIM
Faruk Ergan
KADINLARIMIZ
Ömer Faruk Kotay
ARABESKİN BABASI…
Osman Karakebeli
KİMDEN VE NEYDEN YANAYIZ















