Ali Rıza Navruz

Giriş Tarihi : 18-01-2026 23:50

968 OKUNMA

SERZENİŞ

Burhaniye Köyünün iki dost şairinden cevâbi tarzda ve muhabbet faslında iki güzel şiir!

SERZENİŞ

/Can arkadaşım kuzenim Mustafa Yarali’ya/

Yağdı mı diz boyu kar? Nasıl geçiyor zaman,

Demiştim; "Geleceğim karın yağacağı an"

Burda mevsimler şaşkın, hummalı çalışma var,

Bir koşturmadayız ki, yoksa hâlimiz yaman...

Üzücü bir durum yok, hâne halkı yerinde,

Tek başıma koşarım akıntının önünde,

Sağlığım da dört-dörtlük, hamdolsun Yaratana,

Fakat geldik yarıya tükeniyor ömür de...

Sevgili dost Yaralı canım kardeşim benim,

İstiyorum yazmıyor dertlerimi kalemim,

Nasıl anlatsam sana, bilmem ki neresinden

Başlasam konuşmaya, tükenir mi elemim...

Şaşırma birdenbire, oku iyice dinle,

Dost yüreği yanıyor ellerin dertleriyle,

Acıyorum herkese acınacaksa benim,

İnsan huzurunu da bozarmış elleriyle...

Kimileri çok mutlu para pul gibi bir şey,

Mutluluk para pulsa O’na kalsın O her şey,

Tanıdığım çok insan ağlıyor yazgısına,

Bu yazgı tanımıyor ağa-köle, paşa-bey...

Belki de çok büyüttüm ufacık dertlerimi,

Anlamazlıktan geldim evdeki beklerimi,

Çile yumağı gibi sardı yirmi beş yılı,

O çizdi manzarayı, ben koydum renklerimi...

Ortak yaşam yükünü omuzladık onunla,

Yirmili altı yıl olur doksan altı sonunda,

Ağrıları başladı, beyaz oldu saçları,

Bilerek ağarttı O, çocukları yolunda...

İki oğlan bir de kız, evlat verdi tertemiz,

Özgür hemen evlense belki torun isteriz,

Kızımızda çok nazlı anasının kuzusu,

Hastalığı atlattı çok yaşasın dileriz...

Şair arkadaşıma dedim şiir yazayım,

Cevap şiir olmazsa bende O’na kızayım,

Hüzünlü bir günümden efkâr yolluyom sana,

Şu gurbet olgusunu gücüm yetmez bozayım...

*İskender AŞIK 2/02/1996 Strasbourg

=======================

SERZENİŞE CEVAP

Dost İskender’e

Serzenişi okudum sevgili dost İskender,

Duygu dolu gönlünden her zaman şiir gönder,

Şiirine şairce cevaplar umuyorsun,

Yüreğini anladım, bilmem kalemim ne der...

Dünya denen şu hana, gelmek elimde değil,

Köz oldum yana-yana, sönmek elimde değil...

"O çizdi manzarayı, ben koydum renklerimi."

Ne güzel anlatmışsın evlilik denklemini,

Romancı olsaymışım bir cilt roman yazardım,

Dantel gibi işlerdim bendeki beklemeni...

Tutsağım ta ezelden, serilmişim her yerden,

Ağlamışım gönülden, gülmek elimde değil...

Dertleri kalem yazmaz dert gözlerden okunur,

Dil söylemeye kalksa zülfüyâra dokunur,

Onun için genelde ben susmayı yeğlerim,

Burda dörtlük içine hece -hece sokulur...

Ufkum öyle kara ki, gidiyorum zoraki,

Akıbetim nola ki, bilmek elimde değil.

Sana ne be kardeşim, ellerin dertlerinden,

Sil artık sil herkesi şu gönül defterinden,

Önce kurtar kendini sonra da aileni,

Bırak dolaşık kalsın, kim memnun ki yerinden.

Seçemedim rengimi, kimse bilmez derdimi,

Kaybetmişim kendimi, bulmak elimde değil...

Mutlu bildikleriyin içi madde sevgisi,

Ya pislik bidonudur ya zibil tenekesi,

Oysa benim avcumda bütün kâinat saklı,

Onlarınki sadece bir metelik hevesi...

Şu gönül muradını, çile koydum adını,

Yaşamanın tadını, almak elimde değil...

Büyük dertleri küçült, küçükleri büyütme,

Aç gönlünü Allah’a, ne gelirse bekletme,

Bak gönül aynasına seyret kendi-kendini,

Her elem şifa olur, kederleri reddetme...

Sebep yok ki sebepsiz, yaşanmıyor diyetsiz,

Şu alemde zahmetsiz, kalmak elimde değil...

Doğum yaşını bırak, asıl yaş gönül yaşın,

Orda alemler saklı, anla be arkadaşım,

Ara bul sen de onu, her çile huzur verir,

Kimseler bilmese de bal ile yağdır aşım...

Perdeyi araladım, harfleri sıraladım,

Defteri karaladım, silmek elimde değil...

Hepinize sağlıklar afiyetler dilerim,

Duygusal olursanız halinize gülerim,

Gönlümdeki yeriniz inanın ki bambaşka,

Bilenler bilir beni, bilmeyene ne derim...

Usandım şu Dünya’dan, YARALI der el aman,

Nerde nasıl ne zaman ölmek elimde değil...

*Mustafa YARALI 3/03/1996 Kayseri

ETİKETLER: