BENDEN BANA MEKTUPLAR/3
------------------------------
Zaman: Dünden Sonra
Vakit:23.00
Mayıs 1996
Gözlerimde turfanda bir gülücük ve ben gölgemi peşime takmış ömür tüketirken ve de; “vay benim umudum” derken tâ uzaklardan gelen sesinle kendime geldim işte. İnşallah kendime gelmişimdir Navruz dostum. İnşallah bu dürtü sayesinde midye kabuğunun kıvrımlarından dışarı çıkmış olabilirim. Aslında o kabuğun dışına çıkmayı da hiç istemiyorum biliyor musun?!.. Dışarısı öyle tehlikelerle dolu ki!.. Bu sevdaya mat olmuş bir şair bozuntusunu o kadar rahat kandırabiliyorlar ki hiç sorma... Sanki bir satranç oyunu bu dünya; veriyorlar piyonu, şahı esir alabiliyorlar. İstersen yüzünü bir kardelen çiçeğine göm ve ağla. Kim dinler feryâdını, kim dinler âhını!..
“Yüreğine şîvan düşe yalnızlık...”
Eğer ki Navruz, eğer ki şu harlı sevdamın ve bu uğurdaki sabrımın, üstelikte emeklerimin terli gücü beni daha çok yaşama bağlamasaydı ; inan ki yaşamak için başka sebepler arayışı içerisine girebilirdim. Oysa şimdi yaşamak için başka nedenlere gerek yok...Anlayacağın dünle yarını ayıran zor bir çizgideyim Navruz. Bir yanım sevinç/ bir yanım hüzün/ bir yanım acı... Ne yapabilirim ki dostum. Gerçeküstücü bir ressam falan da değilim ki dünyayı değiştireyim bir fırça darbesiyle. Ve o önümdeki tuale; bir avuç kus sesleri, bir avuç gülücükler, ve birazda denizin ve kırların rengini serpiştireyim. Sonra da onların aralarına kendi resmimi koyayım; hayata ve her şeye yeniden başlamış olarak...
Şu anda avuçlarımla kapatmaya çalıştığım iki yüzümün parmaklarımın arasından görebilmeni ne kadar isterdim. Yanımda olsan; “Hiç düşünme, yarınlar meçhul/ hep durmaksızın koşularımız boşuna!” derdin bana. Fakat çeneni boşuna yormuş olurdun inan ki! Bu nevrozlu hastaya teselli kâr eder mi sanıyorsun... ne zaman ki gökteki ay bulutlardan kaçmaz, ne zaman ki şu iki yıldız arasındaki bu amansız saklambaç oyunu biter; belki o zaman!... Allah beni Kahretsin! Biliyor musun dostum ben ölürsem;
“Ben ölürsem/
Akşam üstü ölürüm.
Şehre simsiyah bir kar yağar.
Yollar kalbimle örtülür.”
Ve Mehrezâd beklemekten usanır da bir gün bitiminde; “Ah şairim bu akşam da gelmedi!” der...
Sence de der mi Kİ Navruz? Sevgiyle dostum..... Ali Rıza Navruz