GÜL KÜPELİ GİDİŞ
Görürüm dünyanın kopmuş ipleri.
Karışmış dene’ye, inan sapları.
Diyorlar ki; “sen yutmuşsun hapları”
Kaderime boyun eğer giderim.
Kâr etmez teselli ağır başıma.
Hep değiyor, körün taşı başıma.
Kim vurgunmuş gözüm ile kaşıma?
Ederime boyun eğer giderim.
Çöl şartına uygun, yok kirpiklerim.
Savrulacak, nice kumu beklerim.
Sızıları meşk hanemde saklarım,
Kederime boyun eğer giderim.
Santurî Ethem’den bir besteyim ben.
Sağır kulaklarca, bir hastayım ben.
Dost bildiğim ile bir tastayım ben,
Matarama boyun eğer giderim.
Dolu öfkem, bak sığmıyor içime.
Göl mavisi sabrım taştı dışıma.
Dostlardan da uğradım ya hışıma,
Satırıma boyun eğer giderim.
Sanmayın dünyaya çakarım kazık.
Öyle düşleyene inan çok yazık.
Nasıl yazılmışsa hakkımda tüzük,
Beterime boyun eğer giderim.
Demek ki böyleymiş âlemde dümen
Hiç durmaz toplarım çıkınım heman
Bir elimde ud’um birinde keman,
Batarıma boyun eğer giderim.
Yâr bekleme beni boşu boşuna.
Sen git sürmeni çek hilâl kaşına.
Hiç ayak diremem çavdar sapına.
Katarıma boyun eğer giderim.
Bir türküdür kalan ardımda hazin.
Seng-i mezarıma 'deliban' yazın,
Düşsün gözyaşınız üstüne közün;
Hatırıma boyun eğer giderim.
Yerim hazır gül küpeli desen de.
Gidiyorum “kal birazcık” desen de.
Hisset yokluğumu, tam da ensende,
Sadırıma boyun eğer giderim.
^^
Ali Rıza Navruz
14.06.2026