ZEYNOCAN
^^
Bak yine hazan erdi uçma telaşındayım;
Tasım ile tarağım hazır mı ki Zeynocan.
Sarıkızın derdinde, “Delhadır başındayım”
Mataramı dolduran Hızır mı ki Zeynocan?
Ne kadar uykum varsa, adı hep öksüz olan
Azad eyle de gitsin, olursun sevap alan.
Ta dünden başlayarak ne varsa gönle dolan,
Hepsi de ıvır ile, zıvır mı ki Zeynocan?
Cümle derdimi mihman, bildim de kader diye.
Çıkınlayıp sakladım, olmasın heder diye.
Akşamdan boğazlandım, sabaha öter diye;
Bu çıranın yakıtı, bezir mi ki Zeynocan?
Sevgimin renklerini yansıtmıyor duvarlar.
“Bu aşk” desem moruma, çala çala döverler.
Otobüs durağında Leylaları severler,
Görmemezlikten gelen kizir mi ki Zeynocan?
Ah Zeynocan bir bilsen, nedir nefesim kesen!
Nasıl ağrımaz bu baş, kavak yelleri esen.
“Şimdi rahatı buldun, bu çukurda yat” de/sen,
Onsuzluğun bir adı, huzur mu ki Zeynocan?
^^
Ali Rıza Navruz