TÜRKÜ, MÜRKÜ DERKEN…
^^
Ali Rıza Navruz
İlk mektepte üç sene sınıf başkanlığı yapmışken, dördüncü sene öğretmen beni oylatmadan direkt müzik başkanı yapmasın mı? Elbette sevindim ama sınıf başkanlığı daha farklı bir şeydi sanki. Müzik başkanlığı olayını babama anlattığımda pek bir şey demedi. Babam da arkadaşlarına anlatmış nedense. Arkadaşları demiş ki babama: "Mustafa Amca, oğlun hem kuran okuyacak hem de türkü mü çığıracak?" Babamın kafası karışır bu sözlerden sonra. Öğretmene gider ve bu başkanlığın bana uygun olmadığını söyler. Hatta der ki; "türkü mürkü derken, âşık falan olur çocuk!" Buyur buradan yak ey halkım!..
Böyle bir kaygı taşımasına rağmen evimize akşamları misafir geldiğinde bana derdi ki babam: "Hadi bize bir Kerem ile Aslı hikâyesi oku da dinleyelim." Ben başlardım artık; aldı Kerem, verdi Aslı peeh!
Aslı'nın dizinde kısa bir süre daha kalabilmek adına Kerem’in "otuz iki" dişini heba etme sahnesi ruhumu titretirdi derinden derine. Aşk herhalde emekten de öte, belki de fedakârlıktı ha?
Sabah vakti için çoğu kez öterdi horozlar!
Kolay mı, sırada okumam gerekli; Köroğlu ile Bolu Beyi var, Kesikbaş var, Arzu ile Kamber var, Şahrud ile Seyduna var, Tahir ile Zühre var, Ferhat ile Şirin var, Yusuf ile Züleyha var! Var da var işte! Şu an bile içinden çıkamadığım bir olay daha var. Bu kitapları köylülerimize kim temin etmişti. Çünkü hemen her evde vardı bu türden kitaplar. Babalarımız bu kitapları şehirden alıp da getirmiş olamazdı. Bu işin içinde bir iş mutlaka vardı ama ne? Benim bu kitaplara "ninni" kitapları diyesim var sanki...