Mustafa Cengiz CENK MEYDANI

Giriş Tarihi : 26-10-2026 11:31

2 OKUNMA

AŞIK VEYSEL'İN İZİNDEN...

“Gözlerim görseydi,

toprağı tanıyamazdım,

Sizin gibi basar geçerdim…”

Büyük halk ozanımız Aşık Veysel’in 132’inci doğum günü kutlu, ruhu şad olsun.

Öylesine büyük izler bıraktı ki…

Unutulmaz.

Unutturulmaz.

Bu toprağın sesini sazına, insanlığın ortak özlemini sözüne taşıyan Aşık Veysel’i doğumunun 132. yılında saygı ve özlemle anıyoruz.

Aynı toprağın insanları olduğumuzu hatırlatan dizeleri, ayrımcılığa karşı kardeşliği savunan türküleri her zaman olduğu gibi yine ve yeniden yolumuzu aydınlatıyor.

Aşıklık geleneğinin son büyük temsilcilerinden biri olan, dizeleri ile gönülleri aydınlatan halk ozanı Aşık Veysel Şatıroğlu’nun vefatının üzerinden tamı tamına 49 yıl geçti.

Nerede ise yarım asır.

Ama o halen gönüllerde, halen bizlerle yaşıyor.

AŞIK VEYSEL KİMDİR?

132 yıl önce bugün (25 Ekim 1894) Aşık Veysel dünyaya geldi.

Küçük yaşta çiçek hastalığından dolayı gözlerini kaybetti.

Babası, oyalanması ve teselli bulması için ona bir bağlama aldı.

İlk derslerini babasının arkadaşı olan Çamşıhlı Ali Ağa'dan aldı ve dönemin halk ozanlarının şiirlerini öğrenerek kendini geliştirdi.

1930 yılında Ahmet Kutsi Tecer tarafından düzenlenen Sivas Aşıklar Bayramı'nda tanındı.

Tecer’in desteğiyle tüm Türkiye'de tanınmaya başladı.

Arifiye, Hasanoğlan ve Çifteler gibi Köy Enstitüleri'nde saz ve halk türküsü öğretmenliği yaptı.

Bu süreçte Anadolu'yu baştan başa gezdi.

1952'de senaryosunu Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun yazdığı, Metin Erksan'ın yönettiği Karanlık Dünya filminde Aşık Veysel de oynadı.

Film, "Anadolu'daki ekinleri cılız ve kısa boylu gösterdiği için" yasaklandı.

EVİ MÜZE OLDU…

Derdim türlü türlü;

Yoktur ilacım…

Aşık Veysel'in yaşadığı Sivrialan köyündeki evi 1982 yılından itibaren Kültür Bakanlığı tarafından müzeye dönüştürülmüştür.

Aşık Veysel'in kişisel eşyaları, balmumu heykeli, sazları, fotoğraflar bulunmaktadır.

''Gün ikindi akşam olur

Gör ki başa neler gelir

Veysel gider adı kalır

Dostlar beni hatırlasın''

HER ZAMAN ZİRVEDE…

Diyor ki büyük ozan;

Şu geniş dünya'ya sığmayan gönül,

Şimdi bir odaya kapandı kaldı...

Evet…

Bugün, Âşık Veysel’in doğduğu gün; gönlüyle dünyayı aydınlatan büyük ozan, sazının telinde insanlığın, sözünde Anadolu’nun bitmeyen öyküsünü yaşatmayı sürdürüyor…

Bırakın Türkiye’yi Dünya’da milyonlar onu biliyor.

Eserleri her yerde neşrediliyor.

Dünya’ya malolmuş nadir Türklerden birisi.

Aşık Veysel, genel olarak karanlık dünyasında türkülerde üç temayı işlemiştir.

Toprak, aşk doğa sevgisi.

Sivas'ın değerli halk ozanı Aşık Veysel iyi ki doğup bu dünyadan geçmiş sevgi saygı ile....

Veysel der çıkayım bir yüce dağa

Ağışlar bezenmiş yeşil yaprağa

Zaman gelir tenim düşer toprağa

Karışır toprağa toz olur gider

GÖREN GÖZE SİTEM!

Haksızlığa karşın bütün büyük ozanlar gibi.

Bakın ne diyor?

Bu alemi gören sensin.

Yok gözünde perde senin.

Haksıza yol veren sensin.

Yok mu suçun burada senin?

Peki bu haksızlıklara nasıl mı dayanıyor Aşık Veysel?

"Taş olsam yandım idi.

Toprak oldum da dayandım."

Gönül gözüyle gördükleriyle, hayatımızı sonsuza kadar değiştiren, Anadolu'nun kara toprağı, büyük ozan…

İyi ki geçtin bu dünyadan.

TÜRKLÜK ABİDESİ...

İstemem dünyanın saltanatını,

Süslü giyimini, Arap atını,

Bilirsem Türklüğüm var kıymatını,

Vatanım, milletim bana kâfidir.

AĞLAYALIM ATATÜRK'E,

21 Mart 1973'te hayatını kaybeden Aşık Veysel, gerçek bir Atatürk aşığıydı. "Atatürk'e Ağıt"ında şöyle demişti:

Ağlayalım Atatürk'e,

Bütün dünya kan ağladı,

Başbuğ olmuştu mülke,

Geldi ecel can ağladı,

Atatürk'ün eserleri

Söylenecek bundan geri

Bütün dünyanın her yeri

Ah çekti vatan ağladı"

Fabrikalar icat etti

Atalığın ispat etti

Varlığın Türk'e terk etti

Döndü çark devran ağladı.

Şüphesiz bu dünya fani,

Tanrı'nın aslanı hani,

İnsi cinsi cem'i mahluk,

Hepsi birden ağladı..

BİR DE KULAĞA KÜPE...

Ne diyordu Aşık Veysel;

Cahil insan gül ise de koklama.

"Benim sadık yarim kara topraktır..." diyerek sazıyla, sözüyle ve gönül gözüyle topraklarımızın sesini dünyaya duyuran büyük ozan Dünya durdukça sende duracaksın elbette…

Can kafeste durmaz uçar.

Dünya bir han konan göçer.

BU DÜNYADAN NE ANLADIN?

Aşık Veysel’e sormuşlar;

Üstad dünyadan ne anladın?..

Aşık Veysel;

"Say ki bir pazar yeri dolaştım.

Üç metre bez aldım, gidiyorum

Gözünü açıyorsun doğdu,

Gözünü kapatıyorsun öldü diyorlar.

İşte bu göz kırpışa 'ömür' diyorlar.."

DOSTLAR BENİ HATIRLASIN.

Aşık Veysel'in izinden gitmek lazım…

Benim sana verebileceğim çok bir şey yok aslında…

Çay var içersen, Ben var seversen...

Bitiriyoruz.

Hangi eserini paylaşsam hepsi de birbirinden değerli eserler.

Bugün yine farklı bir seçki oldu dizelerinden.

Unuttuklarımız olmuştur, sevdiklerinizden, aklınızda olanlardan, ezberlerinizden, affola…

25 Ekim 1894 - 21 Mart 1973

"Güzelliğin on par' etmez,

Bu bendeki âşk olmasa"

Gönlünün ve sesinin güzelliğiyle gönlümüzde taht kuran, sazıyla yüreğimizi her daim sızlatan kıymetli ozanımız Aşık Veysel Şatıroğlu'nu saygı ve rahmetle anıyoruz.

Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun inşaallah.

Diyor ki büyük ozan;

“Ben giderim adım kalır,

Dostlar beni hatırlasın.”

ETİKETLER: